กลับมาพาเพื่อนๆมาเที่ยวตามเคยรอบนี้ BukHUM เว็บมาสเตอร์ของ "คนเดินทาง "แห่งนี้พาไปเที่ยว ภูสอยดาวก็เป็นเวลา เกือบ 5 เดือนให้หลัง หลังจากที่หอบเอาหัวใจช้ำๆไป ทิ้งที่ สังขละบุรี ในวันฟ้าหม่นเหล่า เพื่อนๆก๊วนเดิมของเราก็ได้ นัดแนะ อีกครั้ง ว่าเดือนธันวาคมเราจะไป "ภูสอยดาว" ซึ่งสำหรับผมแล้ว นี่เป็นครั้งที่ 2 ที่ผมจะได้ปีนภู แห่งนี้อีกครั้ง ซึ่งการเดินทางครั้งนี้ เริ่มขึ้นหลังจาก อวยพร คุณพ่อ ในวันพ่อ (จริงๆเดินทางคืนวันที่ 4 ธันวาคม 2552) แล้วมาโทรอวยพรพ่อที่ จังหวัด อุตรดิตถ์ วันที่ 5 ธันวาคม 2552 ซึ่งลานต้อนรับ ของเจ้าหน้าที่นั้น ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายครับ เพราะเป็นวันพ่อแห่งชาติ

[คำเตือน เนื้อหามีการสปอยล์ ล้วนๆ] ภาพยนตร์เรื่อง Drive เป็นภาพยนตร์ที่ไม่ค่อยได้รับกระแสตอบรับในประเทศไทยเท่าที่ควร ทั้งที่เนื้อหาของภาพยนตร์เรื่อง Drive นั้นมีอะไรให้พูดถึงเยอะมาก ผลงานการแสดงของ ไรอัน กอสซิง ที่ยังคงคุณภาพของการควบคุมอารมณ์ และการแสดงออกของแววตาได้ดี ประกอบกับเรื่องราว จุดหักเหของตัวเนื้อเรื่องที่จะทำให้ยังไงซะคนดูคาดเดาได้ว่าจะจบยังไง แต่กลับคาดเดาไม่ได้ว่าตัวเอกจะทำยังไง บรรยากาศของตัวภาพยนตร์ และเสียงเพลงประกอบของ Drive มีสีสันของกราฟิกแบบ Groovy ร่วมผสมกับเทคนิคการย้อมสีฟิลม์ ทำให้เห็นว่าภาพยนตร์เรื่อง Drive มีจุดเด่นในเรื่องของแสง และสีที่สวยงามชวนดึงดูดน่าค้นหา แต่กลับกันแล้วเนื้อหาของ Drive นั้นถือว่ามีเรื่องราวที่เศร้าหมอง และเจ็บปวดของตัวเอก "Driver" ชายที่ไร้ชื่อในภาพยนตร์เรื่องนี้แบบหนักอึ้งทีเดียว

"สังขละบุรี" อำเภอสุดท้ายของจังหวัดกาญจนบุรี ติดชายแดนด้านตะวันตกของประเทศไทย การเดินทางที่ไกลซะยิ่งว่า 330 กิโลเมตรจากสายใต้ใหม่ หรือเกือบๆ 200 กิโลเมตรจากตัวจังหวัดกาญจนบุรี ที่นี่จึงเป็นสถานที่เที่ยว ที่ซึ่งคนต้องการจะไปเที่ยวนั้น ต้องมีความตั้งใจที่จะไปที่นี่จริงๆไม่ใช่เพียงเพราะบังเอิญ

"คำตอบสุดท้าย อยู่ที่หัวใจ" : เป็นบันทึกการเดินทางครั้งเก่า ก่อนที่จะนำเรื่องราวในชีวิตช่วงนั้นมาทำเป็นหนังสั้นที่กำลังทำ Story Board อยู่ขณะนี้เรื่องราวนี้อุทิศให้กับ หัวใจดวงเก่าที่ปล่อยมันทิ้งไว้ที่แม่น้ำซองกาเลีย จังหวัดกาญจนบุรี และเหล่าเพื่อนฝูงร่วมก๊วนที่เข้าใจและพาผมเข้าสู่การเดินทางแปลกใหม่ มันเป็นเรื่องราวที่ดำเนินผ่านมาไม่นาน...แต่ก็ นาน ประมาณที่พอให้ลืมอะไรหลายอย่าง และ เปิดใจให้กับสิ่งใหม่ในชีวิต